دریچه ...

می دونم تکراریه ولی باز می نویسم که :

              ما  چون  دو دریچه  روبروی  هم

                         آگاه    ز  هر    بگو    مگوی    هم

                                      هر  روز سلام  و  پرسش  و  خنده

                                                    هر   روز    قرار    روز    آینده

                                                                 اینک دل من   شکسته و خسته اس

                                                                              زیرا  یکی  از دریچه ها  بسته اس

                                           

365 روز دیگه هم گذشت ...

                   ما  چنان  آیینه ها  بودیم  رو در رو ، ولی           

                                                                   امشب از آن آینه این آینه غمگین تر است

۷۳۰ روز گذشت ...

ولی اون آینه دیگه مثه قبل شفاف و روشن و زلال نیست ،

و این آینه هم چنان از بی مهری مکدر و تیره شده که قادر به انعکاس هیچ نوری نیست .

چرا ؟

واسه اینکه اون تمومه خاطراتش و از یاد برده و دیگه با اونا زندگی نمیکنه .

اصلا کسی یادش میاد که ۳۶۵ روز قبل  چی نوشتم ؟

همش صحبت از مهر بود و محبت ...

اولین نگاه و اولین جرقه ی عشق ...

و اینکه :       اظهار عشق را به سخن احتیاج نیست ... چندانکه شد نگه به نگه آشنا بس است

و امروز :                          چه رازی می توان خواند از نگاه سرد خاموشی ؟؟؟

فقط میگم کاش ... حیف ... افسوس ...

کاش میدونست ...    حیف از اون ...    و افسوس که روزا و ساعتهای رفته دیگه بر نمی گرده

                    به پایان  شد حدیث  دل  ز بس گفتیم  و نشنیدی

                                                            سر آمد رشته ی الفت ز بس بستیم و بگسستی

 

در پای تو بمیرم ...

                                              در جان عاشق من شوق جدا شدن نیست

                                        خو کرده ی  قفس را ، میل  رها  شدن  نیست

                       من  با  تمام  جانم  ،  پر بسته  و اسیرم

             باید که با تو باشم ، در پای تو بمیرم

            

قطار می رود ...

                                       قطار می رود ...

                                     تو    می روی   ...

                                   ومن چقدر ساده ام ...

                            که سالهای سال ، در انتظار تو ...

                         کنار   این  قطار   رفته   ایستاده ام ...

                    و همچنان به نرده های ایستگاه تکیه داده ام ...

                         

معشوق تو کیست ؟ ...

                    پرسید ز  من  کسی  ،  که  معشوق  تو کیست

                                  گفتم  که فلان کسی ست  ، مقصود  تو چیست

                                                بنشست   و  به  های   های  بر   من   بگریست

                                                           کز دست چنان کسی تو چون خواهی زیست ؟

                                                

عمر دوباره ...

                                گل  ناز ! آسمونم   بی  ستارست

                                                                   مثه   ابرا   دل  من  پاره  پارست

                                دوباره عطر  تو  پیچیده  در باغ

                                                                   نفس امشب برام عمر دوبارست

تو با من مهربون باش ...

               گل نازم تو با من مهربون باش

             واسه چشمام پل رنگین کمون باش

                                                 اسیر باد و بارونم شب و روز

                                              گل  این  باغ   بی  نام  ونشون  باش

                                          من عاشقی دل خونم شکسته ای محزونم

                                                                                      پناه این دل بی آشیون باش

                                                                                 دلم  تنگه تو  با  من مهربون  باش
   
                        

ما از همه عاشقتریم ...

                   به یاد  خاک شهر عشق سراپا من نفس شدم

                   گمگشته ی دیارِ  دل ، تو  راه پیش و پس شدم

                                 ما از همه ... عاشق‌تریم

                                 ما از همه ...   کهن ‌تریم

                    موقع  پرواز  که بشه ، ما   تا  ستاره  می پریم                                                  

هست شدم ...

          شور عشقت  به  دل  افتاده  ، چنان  مست شدم

                     که  ز خود  قطع   نمودم  ،  به  تو پیوست شدم

                                   آتش  عشق  تو  در  دل  شرری  زد  که  سحر

                                              سوختم  ،  خاک  شدم  ،  یکسره از دست شدم

                                                          نیست  از من  اثری  هر چه  بگردم ، چه کنم ؟

                                                                  لیک در کوی تو چون نیست شدم ، هست شدم

                                                           

نقش شیرین ...

        نقش شیرین رود از سنگ ولی ممکن نیست

               که خیال رخش از خاطر فرهاد رود

             

نمیدانم ...

             نمی دانم چه می خواهی ، چه می جویی ، چه می گویی

                   که گه بر دیده بنشینی ، گهی از دیده بگریزی

              

تو می آیی ...

              چو مرغ شب خواندی و رفتی

                                               دلم    را   لرزاندی   و   رفتی

                             شنیدی   غوغای   طوفان  را

                             ز  خواندن  وا  ماندی و رفتی

               تو   اشک  سرد  زمستان  را

                                               چو  باران   افشاندی  و رفتی

              تو می آیی ... تو می آیی ... تو می آیی ...تو می آیی ...

                          

شور عشقت ...

              من اگر عاشق گشتم به هوای تو بود

               به خدا شور عشق تو دل من بربود

                   

همه شب در تنهایی ...

                   ز فراقت می سوزم ، همه شب در تنهایی

                                                                   به امیدی  بنشستم  ، که   تو  شاید  باز آیی

                                   

راز نگفته ...

                                                    تو همون راز نگفته ای تو سینه

                               منم اون که با تو دیوونه ترینه

                          همه جا هر جا که هستی هر جا باشی

           چشمای منتظرم تورو می بینه، تورو می بینه، تورو می بینه

                         
 

مثه دریا ...

                              تو یه تعریف زلالی مثل دریا

                           فرصتی  برای  کشف  یک  معما

                       تو  رو  می خونم  و  باور  می کنم  من

                   صادقانه با منی همیشه هر جا همیشه هر جا

                    

حس آشنا ...

                   توی   خلوتم  ،  تو   بهترین    صدایی

                                                                          برای  نفس  کشیدنم   هوایی

                   تو رو می شناسه  دلم، غریبه  نیستی

                                                                         ساده تر بگم یه حس آشنایی

                   
 

شریک دردم ...

              تو شریک  دردمی  تو  این  زمونه

                                                    تو زمونه ای که عشق رنگ خزونه

              پرم  از  حس  غریبی  که  می دونم

                                                    مثه  بغضه ، شایدم   بدتر  از  اونه
                

فقط با یه اشاره ...

                   به جز تو من از همه کس ، از همه کس بریدم

                                                تو هیچ کجای دنیا مثل تو رو ندیدم

                                                کلام آخر من اینه ، بیا پیشم دوباره

                                                                اگه بخوای واست می میرم  فقط با یک اشاره

              

گرمی نگات ...

  گرمی نگات ، رنگ خنده هات هرگز از سرم نمیره

                  قلب عاشقم از نبودنت روزی صد دفعه می میره

                                       وای اگه یه روزی دوباره باز خنده هاتو من ببینم

                                              زندگیم و زیر پات می ریزم ، عزیز نازنینم

                            

دلیل زنده بودنم ...

                         دلیل زنده بودنم تویی فقط تو هستی

                         رفتی  و بی بهونه  دل منو شکستی

                    دوست  دارم  قد  آسمون   فقط  خدا  میدونه

                    دلم می خواد واست بخونم یه شعر عاشقونه

 

زود رفتی ...

             تو یادگار من بودی افسوس که نیستی پیشم 

 
                                اینو  بهت گفته بودم  نباشی دیوونه می شم

                                               زود  رفتی  گلم  رفتی  داغت موند رو دلم

                                                                   حیف  بودی گلم  رفتی  دردامو به کی بگم

یادت نره ...

               یادت نره که  یاد  تو  همیشه  همراه  منه

                         یادت نره که خواستنت مثل نفس کشیدنه

                                      یادت نره  که  آینه  از  طپش  تو روشنه

                                                  یادت نره  نبودنت  جونمو  آتیش  میزنه

                                                             یادت نره  ترانه هام   ،  دفتر  خاطراتمه

                                                                          یادت نره  بدون  تو سقوط من دم به دمه

           

عشق تو دلیل من ...

                                                            برای  نفس   کشیدن  ، عشق  تو  دلیل   من   بود

                                                  بودن تو پیش چشمام ، خواب و رویای شبم بود

                                 من  همه   ترانه  هامو  واسه  چشم   تو نوشتم  

                   ندونستم  تو  دروغی ،  وای چه تلخه سرنوشتم

                              

همه ی وجودم ...

                                         دل  به  چشمای  تو بستم  ،  تو شدی همه وجودم

                                 عشق تو  باور  من  شد  ،  با  تموم   تار و  پودم

                                                            با  تموم  تار و پودم ...

                                          هر کی  اومد  سر  راهم  ،  چشامو  بستم   ندیدم

                                          عکس تو ، تو قلب من بود ، تو رو با دلم خریدم

                                                 تو رو با  دلم خریدم ...